بعضی حرفا رو نمی شه گفت باید حس کرد. من میگم دوسش دارم کی می فهمه من چی می گم. فکر می کنن این دوست داشتن اندازه ی علاقه ی گنجشک به بچه شه، اندازه ی عشق آدم به حواست، مثل عشق ماهی به آبه یا شایدم دوستت دارمی که قناری تو آواز واسه جفتش تکرار می کنه.

ولی نه، من نه زیاد تکرار میکنم و نه فریادش می زنم ولی از همه شان عاشق ترم.

 هیچوقت این منه پرروی حاضرجواب نتونستم بهش بگم که چقدر دوسش دارم.

حرف هیچکس رو گوش نمیدم. بزار بگه و بگن که دارم اشتباه می کنم خیالی نیست من این روزا بیشتر دوسش دارم. گرچه زیر آوار فرو ریخته ی عشق چیزی از دلم نمونده اما...............................

نصیحتهای دوست و آشنا حالا یکی یکی از جلوی چشام رد می شن. حرفهایی که فقط شنیدم و حالا می فهمم که عشق بجز حسرت و آه و اشک نیست، یعنی چه! حالا می فهمم مواظب دلت باش یعنی چه! لعنت به دلم به من که درد را دیدم و باز قدم در راهی گذاشتم که انتهایی جز اشک نداشت. این روزها عجیب آماده شکستنم. ترانه های قدیمی داغ دلم را تازه می کنن. به تلنگری می شکنم و اشک زودتر از بقیه برای دلداریم خودش رو می رسونه.

احساس آرامش ندارم یه حس ناشناخته که احساس می کنم هر لحظه منو از پا در میاره. نمی تونم یه جا بشینم، نیاز دارم با یکی درد دل کنم اما نمی تونم کسی نیست احساس می کنم کسی منو نمی فهمه. یه عمر سنگ صبور مردم بودم ولی حالا که خودم احتیاج دارم کسی نیست. دارم منفجر میشم بغض سنگینی جلوی گلومو گرفته، ولی هیچوقت به گریه تبدیل نشده. میخوام گریه کنم اما نمی تونم چرا؟!!

از گریه کردن خودم خجالت می کشم. کاشکی این بغضم شکسته می شد، کاشکی راحت می شدم، کاشکی نفر بعدی که عزرائیل میره سراغش من باشم، کاشکی میمردم هیچوقت این احساس را نداشتم «احساس تنهائی».

همیشه یکی بود که به حرفام گوش کنه ولی حالا دیگه نیست. کاشکی می تونستم بنویسم و خالی شم. ولی آدم همه حرفاشو که نمی تونه بنویسه. کاش می تونستم روبروش بایستم و همه حرفامو بهش بزنم ولی نمی تونم این قدرتو ندارم، کاشکی می تونستم بهش بگم..............................

دلم نمیخواد بهترین کسی که دوستش دارم به خاطر کارهای من اذیت بشه

امشب که دلم از زندگی خیلی گرفته خیلی خدا خدا کردم که عشقم حالش خوب بشه

از خدا میخوام که هیچ چیزی اون رو ناراحت نکنه آخه وقتی که اون ناراحت میشه بدجوری دلم میشکنه

همون لحظه از خدا میخوام که جونمو ازم بگیره راحت بشم تا دیگه تو چشمای مهربونش ناراحتی نبینم 

                                                 «گلی»

آروم  برمیگردم  نگاه می کنم  آره داره  میره............

 نمی دونم کجا  فقط  می دونم داره  منو تنها میزاره.............

 هیچ کاری نمی تونم  بکنم  فقط می تونم آروم  رفتنشو نگاه کنم...........

 اشک های  غربت  بریزم که  شاید آروم  بشم.......... ....

کاش می تونستم التماسش کنم  که بمونه  ولی حتی این  قدرتم ندارم ..............

به  نقطه ی رفتنش  نگاه  می کنم  یاد گذشته  می افتم ...............

 به  یاد اینکه  چه  زود اومد و چه  زود  رفت.............

 که  چه  زود  تونست  قلبمو  به  تسخیر در بیاره ..............

و به این  فکر می کنم چرا اومد ، اومد عذابم بده................

 خودت جوابموبده خسته شدم اینقدرازخودم  پرسیدم به جوابی نرسیدم .........

                                                   «گلی»

ميگن يه روز ليلي واسه مجنون پيغام فرستاد که انگار خيلي دوست داري منو ببيني؟اگه نيمه شب بياي بيرون شهر،کنار فلان باغ،منم مي يام تا ببينمت .

مجنون که شيفته ديدار ليلي بود،چندين ساعت قبل از موعد مقرر رفت و در محل قرار نشست.

ولي مدتي که گذشت خوابش برد...

تقدیم به گلی جونم که دلش دریاست........